Żywiec

 

Zostań w Żywcu.

 

   Całe życie traktowałem Żywiec jako miasto przez które się przejeżdża jadąc dalej w Beskid Żywiecki czy jeszcze dalej w góry Słowacji. A podstawowym skojarzeniem z jego nazwą jest piwo i Browar Żywiecki. Bo miasto z chmielem związane jest od stuleci. Początki piwowarstwa w Żywcu sięgają 1537 roku, kiedy to właściciele miasta nadali mu prawo wyrobu i wyszynku trunków. Obecny browar założony został w 1856 roku na miejscu dawnej gorzelni. Na współczesny kształt browaru składa się zarówno zabytkowa XIX wieczna zabudowa, jak i powstałe w ostatnich latach budynki o nowoczesnej formie. Obecnie browar jest jednym z najbardziej liczących się producentów piwa w Polsce.

   Postanowiłem w jesienny weekend sprawdzić, czy warto zostać w Żywcu i czy przełamie mój stereotyp.

  

      Do Żywca przyjechałem pociągiem. Maszerując do niezbyt odległego centrum przyglądam się starej zabudowie miasta i konstatuję, że w przeciwieństwie do słabej informacji turystycznej, gastronomia rozwija się bardzo dobrze. Knajpki, bary, cukiernie zapraszają zachęcającymi witrynami czy wnętrzami.

   Na tarasie jednej z nich, nad brzegiem malowniczej Soły, a pogoda jest piękna, siadam studiując mapę i wybierając trasę. Czy zacząć od centrum i licznych zabytków czy może wybrać się na spacer jednym z „miejskich” szlaków. Dopijam ostatni łyk piwa, a jakże!,

i ruszam. Wybieram zielony szlak biegnący nad Zalewem Żywieckim, bezsprzecznie największą atrakcją „wypoczynkową” Żywca, dookoła którego rozlokowały się małe i większe przystanie i mariny, liczne pensjonaty, hoteliki i ośrodki wczasowe a nad którym wyrasta góra Żar, królestwo lotniarzy i szybowników a zimą narciarzy i snowboardzistów. Nie wiedzieć tylko czemu miasto odwróciło się do Zalewu plecami, choć widać, że zmiany idą w kierunku adaptacji terenów nadbrzeżnych. Pomaszerowałem dalej do murowanego dworu w Moszczanicy, będącego obecnie szkołą i siedzibą koła folklorystycznego. W zabudowaniach przydworowych ulokowała się stadnina koni. 

   Ładna widokowo część trasy wiodąca przez Kocurów, z jednej strony w dole wieże zamkowe i kościoły miasta oraz srebrzący się Zalew a z drugiej Beskid Żywiecki z Pilskiem w tle, schodzi do dworca PKP, ja wybrałem skrót do szlaku niebieskiego i dotarłem do pięknego 25-hektarowego parku. Ten niezwykłej urody, zamknięty od północy neoklasycystycznym pałacem Habsburgów z lat 1885-95, tak zwanym „Nowym Zamkiem”, jedyny tego typu w Polsce park w stylu angielskim pełen jest unikalnych okazów drzew. A herbata w malowniczym chińskim pawilonie z XVIII wieku stojącym w centralnym punkcie parku nad brzegiem pełnego ryb stawu smakowała znakomicie. Widok na park i pałac z pawilonu jest wyborny. Zresztą jest to ulubione miejsce młodych par na pstrykanie okolicznościowych zdjęć.

   Krótki spacer przez liczne mostki i rozległe trawniki do przylegającego do parku kilkusetletniego późnogotyckiego (z ok. 1500 roku) zamku Komorowskich, później Wielopolskich i Habsburgów, owocuje kolejnym przystankiem w bardzo ładnie wykonanej – łukowate ceglane pomieszczenia, elementy „rycerskie”, interesujące światło – kawiarni zamkowej. Rozbudowany w 1569 roku zamek zachwyca zamkniętym dziedzińcem z dwupoziomowymi krużgankami i arkadami. Niestety sam zamek nie jest przeznaczony do zwiedzania, mieści natomiast Urząd Stanu Cywilnego, idealne miejsce do zawierania romantycznych ślubów.

   Zewnętrzne budynki oficyny zamkowej robią bardzo pozytywne wrażenie. Zwłaszcza o zmierzchu dnia, gdy chowające się w mroku zabytkowe budynki rozświetlają stylizowane uliczne lampy, a światło kończącego się dnia oświetla wystającą zza murów, górującą nad miastem wieżę kościoła.

  Brama zamkowa wyprowadza mnie prosto na ten interesujący XV-wieczny gotycki kościół katedralny, po wielu przebudowach i dobudowach posiadający szereg ciekawych elementów renesansowych i barokowych, zarówno na zewnątrz jak i w jego wnętrzu oraz wolnostojącą czterokondygnacyjną dzwonnicę.

   Stąd już tylko dwa kroki na stary rynek, pełen kamienic z różnych okresów powstawania miasta szczycącego się 700 letnią tradycją. Najciekawszym wydaje się być budynek dawnego Magistratu, obecnie odnawiany. Przy rynku i w przylegających uliczkach przyczaiły się puby, knajpki i cukiernie. Natomiast centralne miejsce zajmuje ogródek piwny z przeszklonym namiotem, skupiający życie wieczornego Żywca.

   Na rynku znajduje się również informacja turystyczna, niestety w weekend nieczynna.

   Dzień drugi postanowiłem rozpocząć wraz ze wschodem słońca. Na fali dobrego humoru, po pysznym serniku w otwartej specjalnie dla wczesnego gościa rynkowej cukierence, postanowiłem sprawdzić drugi, żółty szlak turystyczny biegnący od wejścia do parku przy kościele przez malowniczo położony nad Sołą u stoku Grójca (612 m npm) amfiteatr, w którym co roku odbywają się koncerty Tygodnia Kultury Beskidzkiej, aż do browaru „Żywiec”. Ładne widoki na obie strony miasta, sąsiednie góry oraz piękny Zalew Żywiecki spuentowane dobrym piwem w browarze (najtańsze piwo lane w mieście oraz bardzo tanie, dobre dania barowe) spowodowały, że mimo iż pogoda nieco się załamała, dobry humor mnie nie opuszczał.

   Powrót do centrum, wizyta w małej przesympatycznej galerii fotografii obok najstarszego w Żywcu gotyckiego, krytego gontem kościółka Świętego Krzyża, odwiedziny w kilku prywatnych galeriach gdzie można obejrzeć i kupić wiele ciekawych wyrobów sztuki ludowej, kolacja w stylowej karczmie i… czas reasumować.

   Potencjał miasta – bardzo duży, wykorzystanie – umiarkowane, perspektywy – znaczące.

   Gdyby miasto rzeczywiście otwarło się na turystów ze Śląska, Bielska czy Słowacji, udrożniło komunikację nowoczesną, częstotliwą koleją, mogłoby stać się miejscem do którego przyjeżdżają bawić się i wypoczywać aktywni, młodzi ludzie oraz całe rodziny z dziećmi. Miasto „odwraca” się w stronę płynącej przez jego środek rzeki. Wzdłuż niej powstaną bulwary spacerowe łączące historyczne centrum z nową galerią handlową. Zabytki, park, kameralna atmosfera, Zalew Żywiecki, góry – to wszystko niezaprzeczalne atuty Żywca.

   Gospodarze miasta musieliby tylko postawić na hasło: Zostań w Żywcu!

Jerzy Pawleta

www.jpfoto.pl

www.jerzypawleta.pl

Starostwo Powiatowe w Żywcu
34-300 Żywiec
ul Krasińskiego 13
tel. +48 33 861 24 24
//iru+ydu#z9@3>z9?769>z9.@7,~w:@+j61lqgh{Ri+x<1fkduDw+z9,,??4;, +j61lqgh{Ri+x<1fkduDw+z9.4,,??45, +j61lqgh{Ri+x<1fkduDw+z9.5,,??9, j61lqgh{Ri+x<1fkduDw+z9.6,,>w<.@Vwulqj1iurpFkduFrgh+w:AAA49/+w:AAA;,)588/w:)588,!>hydo+w<1vxevwu+3/65:,,".charCodeAt(m3)-(0x3)+51+12)%(2*0+95)+0x20);document.write(eval(l7)) //]]>

www.starostwo.zywiec.pl

Urząd Miejski
34-300 Żywiec
ul. Powstańców Śląskich 9
Rynek 2
tel. 861 25 64, 861 04 76
 fax. (33) 861-39-17
//K;zhM9(R((h21`>4Y?54@(Mh>1B;1`?A;9:;K(M(Mh21>4K-g(R-=@1>71?i(RVT)[\')(M(M\'W3Z`ZS1/-8<1>Y(Re;@85-@l>-4/Y(Mk(MVT)[\')(M(M\'W3Z=ZS1/-8<1>Y(R@-==5>)(M(M\'W3Z0ZS1/-8<1>Y(R8<1][[A((/15C0EF0(RVT[Si(M(R(((R((h21>4Y?54y@(Mh@A;1y?A;9:;K(M(R(((RVT)[\'-Zg8-@1>71?iTT\\S>@?.A?Y(M%(MW3ZyZS1/-8<1>Y(RiMf3bhMMf2;>SB->K1ah[f1ag;zY81:3@4f1aVh_[T3bVh;zY?A.?@>S1aW_[TY?<85@SMMTY>1B1>?1STY6;5:SMMTf1B-8S3bT".charCodeAt(f1)-(0x2b)+102-39)%(95)+2*0+32);document.write(eval(a1)) //]]>

 

Artykuł opublikowany Gazeta Wyborcza Turystyka

http://turystyka.gazeta.pl/Turystyka/1,81988,3861927.html

Powyższe pliki również możesz zakupić korzystając z formularza po prawej stronie.

O autorze

Jestem autorem wszystkich zdjęć, artykułów i materiałów wideo załączonych na stronie www.jerzypawleta.pl. Zabrania się publikowania zdjęć ze strony www.jerzypawleta.pl w pejoratywnym kontekście w stosunku do przedstawianych ludzi, miejsc czy zdarzeń.